Eerbetoon aan Vera Lynn

Ongelofelijk. Dat je 103 jaar oud mag worden en dan op je 97ste nog een optreden gaan geven is toch wel heel bijzonder.

Vanmorgen kregen we allemaal het bericht dat Vera Lynn is overleden. Ik volgde haar carrière helemaal niet, maar uiteraard ken ik wel wat liedjes van haar.

Maar in 103 jaar is veel gebeurd. Ze werd geboren tijdens de Eerste Wereldoorlog, om precies te zijn in 1917 en tijdens de Tweede Wereldoorlog was ze radiopresentatrice waar veel militairen veel steun aan hadden. Zo is ook het liedje ‘We’ll meet again’ uitgebracht. Na de Tweede Wereldoorlog bleef ze wel optreden en werd ze in het Verenigd Koninkrijk op handen gedragen.

 

Je kunt het bijna niet voorstellen, maar in 103 jaar is de technologie ook compleet ontwikkeld. Heeft ze heel veel mooie uitvindingen mee mogen maken, heeft ze de eerste auto waarschijnlijk zien rijden en heeft ze 1 van de aller eerste langspeelplaat beluisterd, waar ze zelf later heel beroemd mee is geworden. Laten we de CD, DVD, USB-stick, en alle andere geluidsdragers niet vergeten.

 

Maar even terugkomend op Vera Lynn. Ze heeft voor heel veel mensen tijdens de Tweede Wereldoorlog heel veel steun gebracht. Ongelofelijk dat zo’n artiest dit kon verwezenlijken. Nog meer bijzonder is dat ze na 75 jaar bevrijding deze wereld heeft verlaten.

 

Nu heb ik wel een bijzondere muzikale dagafsluiting. Op het album The Wall van Pink Floyd staat een track dat heet Vera. Dit  als eerbetoon aan Vera Lynn, met daaraan vast de track ‘Bring the boys back home’. Dit vind ik voor deze avond wel een mooi eerbetoon aan Vera Lynn.

 

Bonne nuit!

 

Dagafsluiting: Pink Floyd - Vera/ Bring the boys back home.

Laatst vernieuwd: 18-06-2020 om 22:48