De liefde overwint altijd

Vijf jaar geleden vond ik de situatie waar ik toen in verkeerde, een ingewikkelde. Had ik me nu heel wat jaren vergist, of is het zo gegaan als dat het toen ging. Ik was alleen, voelde me af en toe zodanig, dat de wereld alleen maar ruzie kende, dat mensen soms kunnen haten en dat de liefde ver te zoeken was op dat moment.

 

Tijdens dat ik hier alleen woonde, merkte ik toch wel heel goed, dat ik me steeds beter ging voelen. Dat mijn lieve vrienden me nog wel zagen zitten, en dat ik me heerlijk vrij voelde.

 

Half 2017 gebeurde er eigenlijk heel veel mooie dingen. Kwam ik weer oude vrienden tegen, begon ik me weer helemaal te resetten en kwam ik weer helemaal terug waar ik ooit mee ben gestopt. Het leuk hebben, gaan waar ik maar naar toe wilde, en ga zo nog maar eventjes door.

 

Ja. Toen kwam 2018. Toen merkte ik dat de liefde toch nog bestond. Mijn lieve Anne kwam bij me op bezoek. In dat jaar leek het erop of het ons niet gegund werd, want Anne werd plots ziek. Maar de liefde heeft ons gered en hebben we die hatelijke keelkanker letterlijk verbrand.

 

Nu is het augustus. Een prachtige maand. Vorig jaar, 7 augustus, traden we in ons mooiste huwelijksbootje ooit. De liefde is er nog volop, en dus gaan we rustig door in ons eigen ruimteschip om nog meer van elkaar te gaan houden.

 

Vrijdag aanstaande zijn we 1 jaar getrouwd. Hoe kan ik het me bedenken dat dit allemaal is gebeurd. Prachtig en zo kun je wel merken, dat, hoe rot de wereld er soms ook uit ziet, de liefde altijd wint.

 

Bonne nuit!

 

Dagafsluiting: DÖF - Codo.

Laatst vernieuwd: 02-08-2020 om 20:26