Wat gaat het allemaal snel. De 4e aflevering van mijn Arpegiologie gaat beginne. Dit keer ga ik Nederlandstalige platen voor je draaien. Geen smartlappen, want daar ben ik niet van, maar ga ik platen draaien van artiesten die voor mij veel hebben betekent. Hoe het uurtje precies gaat klinken? Gewoon lekker luisteren en dan weet ik zeker dat je er weer een hoop van opgestoken hebt. Zoals je me kent, vertel ik er ook nog boeiende wetenswaardigheden bij.
Ik begin met Alex Roeka. Een zanger uit Ravenstein, Noord Brabant, en hij is al 81 jaar. Zijn stem klinkt nog als een klok. Hij kwam 30 januari met zijn nieuwste album en daar ga jij een track van horen.
Roos Rebergen, zangeres van Roosbeef, heeft een bijzondere stem. Ik ga in deze aflevering een plaat draaien, waarvan je koude rillingen krijgt. Het gaat over een gebeurtenis dat echt is gebeurd. Ik vertel je er alles over en uiteraard kun je er ook mooi van genieten.
Boudewijn de Groot maakte altijd hele mooie platen. Serieuze maar ook wel grappige. Ik ga dit keer een grappig liedje draaien, waar The Dutch Eagles ook aan mee heeft gewerkt. Het leuke is dat het om een begrafenis gaat, dat met een feestje wordt afgesloten.
Rosa Spruit heb ik leren kennen van Tim Breman, de presentator van Sjefke’s Vinylschuur, dat elke zondag voor mijn eigen radioprogramma aan zit. Tim draaide de single en ik vond het meteen hartstikke leuk. Rosa heeft in 2023 een album uitgebracht, Tussen Stad En Platteland. Hierop staat een liedje waarin je kunt horen hoe ze omgaat met een wandeling door de natuur. Het wordt echt een rommeltje als ze weer naar huis gaat.
Raymond Van Het Groenewoud is een bijzondere artiest. Ik heb er maar 2 albums van liggen, maar ik kan zijn muziek zeker wel waarderen. Ik ga nu een plaat van hem draaien dat over lust, zin en smaak gaat. Een gek nummer, maar ontzettend geestig.
Helaas bestaat de band bestaande uit Henny Vriente, George Kooymans en Boudewijn de Groot niet meer. Vreemde Kostgangers. Waardoor de band niet meer bestaat, leg ik je uit. Ze hebben 3 albums uitgebracht en van het 2e album ga ik een geinig liedje voor je draaien. Ook weer eentje met een verrassend einde.
Dan zijn we alweer toe aan de laatste artiest. Eentje die absoluut niet mag ontbreken in deze aflevering. Het is Erik de Jong, de oprichter en zanger van Spinvis. Spinvis is echt een genie als het om liedjes schrijven gaat. Ik heb al zijn albums en er springt 1 liedje uit al die mooie pareltjes. Dat is het nummer dat op het album Tot Ziens, Justine Keller staat, uitgebracht op 4 november 2011. Wat ik nu aan je laat horen is een live-registratie van een voorstelling dat Spinvis op 17 december 2023 gaf in Tivoli Utrecht. Hij vertelt zelf wel hoe hij zijn gitaar heeft gekregen. Een heel bijzonder verhaal. Daarna hoor je het prachtige nummer waar ik het net over had. Welk nummer dit nu is, hoor je vanzelf wel als je tot het eind blijft luisteren.
Deze aflevering duurt 41 minuten. Je zult merken dat het Nederlandstalige lied echt heel mooi kan zijn. Ik wens je veel luisterplezier en als je nog een leuk thema kan bedenken voor de volgende Arpegiologie, stuur me dan gerust een appje of mailtje.
Dit alles is te beluisteren via:
Arpegiologie: Aflevering 4, 14 mei 2026.
Laatst gewijzigd: 14 mei 2026 om 16:52