Blog

Vanmorgen stond ik om 7.30 uur op. Zou mijn taxi rond 9.15 uur mij op halen, zodat ik om 10.00 uur  kon aansluiten bij mijn allerlaatste vergadering van de Projectgroep Mobiliteit van zaVie. Wat blijkt, om 9.30 uur nog geen taxi. Ik bellen. Bleek ik helemaal niet ingepland te zijn, terwijl mijn terugrit er wel in stond. Ik draag nooit klompen, maar toch brak hij vanmorgen.

 

Toen ik de centralist aan de lijn had, werd me verteld dat om 10.00 uur mijn taxi er alsnog komt. Om 10.15 uur nog geen taxi en na een prikkelend telefoontje van mijn kant, was hij er dan om 10.20 uur. Ik kwam 40 minuten te laat aan op mijn allerlaatste vergadering. De voorzitter, Carin, had ik uiteraard al op de hoogte gesteld van mijn vertraging, maar ik was boos op Taxi Nuis, vanwege ik tijdens deze vergadering, afscheid zou nemen van deze geweldige Projectgroep Mobiliteit.

 

Eenmaal binnen, kreeg ik een kop koffie met een heerlijk plakje sinaasappelcake aangeboden. Vlak daarna begon Carin meteen met haar speech omtrent mijn vertrek uit deze groep. Ik was niet de enige die er mee stopte, Dirkje stopte er ook mee. Carin had een mooi verhaal over mij. Hoe ze me leerde kennen, dat ik haar meteen mijn werkwijze liet horen, wat ik me even niet meer weet te herinneren, maar dat ze mijn inzet zeer waardeerde en dat ik altijd scherp was in bepaalde onderwerpen. Daarna vertelde ik ook dat ik de groep zou gaan missen. Dat ik Carin een zeer goeie en sterke voorzitter vind en dat ik Herman ook zou gaan missen, want Herman ken ik al ruim 12 jaar en we hadden vaak dezelfde mening omtrent de toegankelijkheid voor mensen met een handicap.

 

Ik vond het een hele mooie bijeenkomst. Ik kreeg mooie woorden, een prachtige Diner-Cadeau-bon en het jaarverslag van 2020 en van 2025. Zo kan ik zien, dat we in 5 jaar als Projectgroep Mobiliteit van zaVie toch veel goeie dingen hebben bereikt.

 

Ik ga de bemoeienissen omtrent de toegankelijkheid wel missen, maar ik ben ook wel gelukkig dat ik me uit dit wereldje heb terug getrokken. Ik heb er veel van geleerd. Ik begon in 2010 bij de Oogvereniging. In 2011 werd ik bestuurslid van de Oogvereniging Groningen. Ook in 2011 werd ik lid van het Platform Gehandicapten Leek. Ben ik in 2012 vaak in de Tweede Kamer geweest voor een toegankelijke OV-Chipkaart. Ben ik na de herindeling naar de gemeente Westerkwartier lid geworden van het Platform Toegankelijk Westerkwartier en niet te vergeten, woonde ik bij wijze van spreken in een trein, vanwege ik me ook 10 jaar als actieve vrijwilliger voor de landelijke Oogvereniging in Utrecht me druk maakte om een toegankelijke wereld voor mensen met minder tot geen zicht. Terugkomend op de Projectgroep Mobiliteit van zaVie, daar begon ik rond 2012 mee. Toen heette dat nog PCG, Provinciaal Chronisch Gehandicaptenraad Groningen. Daarna kreeg de groep de naam PGVI en nu heet deze groep zaVie, Zorg en Aandacht Voor Iedereen. Ik heb me daar absoluut thuis gevoeld. Alleen werd ik vorig jaar, 2025, op 12 september zestig. Dit was voor mij het signaal om overal mee te stoppen. Het is mooi geweest.

 

Nu kan ik me lekker storten op mijn muzikale hobby. Mijn radioprogramma Oor voor Omgeving bij Radio Duivenstraat, waarvan je zondag mijn 251e aflevering kunt gaan beluisteren en kan ik me lekker storten in mijn eigen muziekverzameling om je 1 keer in de maand een super boeiende podcast te laten horen.

 

Of het wennen wordt dat ik mijn vrijwilligerswerk vaarwel heb gezegd? Denk het niet. Ik vind het wel goed zo. Nu mogen andere mensen zich druk maken omtrent een toegankelijke wereld voor iedereen. Ik heb in die 16 jaar zelf heel veel geleerd, maar ik draag het stokje graag over naar een ander. Nu is het tijd voor mijn muzikale toegankelijkheid.

 

Mijn dagafsluiting? Ja, dit is een goeie. Na wat nadenken, is het dit geworden. Nadat ik zestig werd, kreeg ik een goed signaal binnen om over mijn nieuwe leven na te denken. Het is daarom dit geworden.

 

Bonne nuit!

 

Dagafsluiting: Jean-Michel Jarre - Give Me A Sign.

Laatst vernieuwd: 18 Feb 2026 om 21:07